Follow:
Entertainment, Film

Film Review – War Machine

Laat het geen geheim zijn dat ik een ontzettende zwak heb voor oorlogsfilms. Mijn liefde voor de serie Band of Brothers is immens groot. Mijn liefde voor Brad Pitt is misschien wel net zo groot en laat hij nou de laatste tijd veel oorlogsfilms maken (Inglourious BasterdsFury en Allied). In War Machine speelt Pitt weer in een oorlogsfilm, dit keer in Afghanistan als generaal Glen MacMahon.

Titel: War Machine
Regisseur: David Michod
Uitgekomen in: 2017
Hoofdrollen: Brad Pitt – Ben Kingsley – Will Poulter
Score: 

War Machine is sinds gisteren te bekijken op Netflix. Dat het te zien is via een streaming service zegt echter niks over de kwaliteit. War Machine is even waardig als films die in de bioscoop gedraaid worden. Het laat ook zien dat Netflix qua film producties echt de goede kant op gaat. Een film met Brad Pitt in de hoofdrol is natuurlijk niet niks. Ik vind dit een goede ontwikkeling. Het concept van een bioscoop is eigenlijk ontzettend achterhaald in een deze digitale tijd. Film-puristen pleitten nog voor traditionele getoonde films, maar ik vind het ook wel lekker om thuis op de bank de nieuwste films te kunnen zien.

De film draait om Generaal Glen MacMahon, gespeeld door Pitt, die naar Afghanistan gestuurd wordt om kort gezegd de oorlog voor Amerika te winnen. De film is een satirische comedy, maar persoonlijk vind ik dat dit tegen het einde een beetje verloren gaat. Vooral het begin van de film is erg grappig en laat duidelijk het satirische aspect naar voren komen door middel van een verteller. Waar de verteller de tweede helft naartoe is gegaan weet ik niet. De toon van de film verandert ook meteen naar een drama en niet perse een goede. Dit is jammer, want het was juist het komische aspect van de film dat het zo anders maakt dan de rest. Hetzelfde geldt voor de muziek, waar in het begin leuk gebruik van werd gemaakt om het satirische aspect te ondersteunen, maar ook compleet vergeten wordt in de andere helft van de film.

Pitt vind ik wel sterk in zijn rol. Hij is bijna onherkenbaar en dat is een goed teken. Stiekem is hij ook het beste in komische rollen, terwijl hij juist altijd voor dramatische rollen lijkt te gaan. De rest van de cast is matig. Zelfs tegen het einde weet ik eigenlijk nou niet wie wie is en wat nou hun rol is in de film. Ook dat is jammer, want het is vaak het brede scala aan personages wat oorlogsfilms zo boeiend maakt. De onderlinge band en dynamiek tussen soldaten is net zo interessant als de actie, zoals te zien was in de serie Generation Kill waar er relatief weinig gebeurde maar de personages boeiend genoeg waren om de hele show te dragen.

Hou je van oorlogsfilms, dan zou ik War Machine een kans geven. Als je Netflix hebt, zou ik het sowieso gewoon een kans geven. Het is misschien niet de beste film van het jaar, maar alleen de ontwikkeling van bioscoop-waardige speelfilms op Netflix moeten we eigenlijk gewoon ondersteunen door ze te kijken.

Share on
Previous Post Next Post

You may also like

2 Comments

  • Reply Loes

    Misschien ga ik deze binnenkort eens bekijken! Ik ben nog steeds wel dol op naar de bioscoop gaan, hoop dat dat nooit verdwijnt haha.

    28 mei 2017 at 09:55
    • Reply donnadiana

      Het zal nooit echt weg gaan, maar ik vind het wel goed dat er ook alternatieven komen!

      28 mei 2017 at 10:59

    Leave a Reply

    Enter Captcha Here : *

    Reload Image

    CommentLuv badge